حمالان پوچی
مرزهای دشوار تحمل را شکستند.
- تکبير برادران!
همسرايان وحدت
با حنجرههای بیاعتقادی
حماسههای ايمان خواندند.
- تکبير برادران!
کودکان شکوفه
افسانهی دوزخ را تجربه کردند.
- تکبير برادران!
ما با نگاه ناباور
فاجعه را تاب آوردهايم.
هيچکس برادر خطابمان نکرد
و به تشجيع ما تکبيری بر نياورد.
تنهايی را تاب آوردهايم و خاموشی را
و در اعماق خاکستر
میتپيم.
احمد شاملو
آن طور که منابع موثق خبر داده اند، آمدن سیدمحمد خاتمی به عرصه انتخابات قطعی شده است.
خاتمی در دیداری که امروز با مقام رهبری داشت، از حضور قطعی خود در انتخابات خبر داده است.
ورود خاتمی به عرصه انتخابات، از آن دسته خبرهایی است که نمی دانم با شنیدنش باید خوشحال باشم یا ناراحت. درباره خاتمی هزار و اما اگر داریم....
اگر واقعا آمدن خاتمی قطعی شده است، اکنون روزنامه نگاران وروشنفکران وظیفه دارند با انتشار مطالب گوناگون و مختلف، خواستار آن شوند که مطالبات اکثریت خاموش، در گفتمان خاتمی تبلور پیدا کند.
گرچه شخصا هیچ امیدی به این سید خندان یزدی ندارم...
توضیح: عکس را از وبلاگ یکی از دوستان برداشتم. متاسفانه آدرسش را گم کردم.
چند سال پیش که علی پروین سرمربی تیم پرسپولیس بود، کارشناسان معتقد بودند شیوه بازی تیم پرسپولیس علی اصغری است.
دلیل: بازیکنان پرسپولیس از هر جای زمین که صاحب توپ می شدند، با یک سانتر بلند توپ را روی دروازه حریف می ریختند.
فصل گذشته و فصل فعلی، کارشناسان معتقدند پرسپولیس بازی مستقیم را در دستور کار قرار داده است.
دلیل: بازیکنان پرسپولیس از هر جای زمین که صاحب توپ می شوند، با یک سانتر بلند توپ را روی دروازه حریف می ریزند.
چندی پیش روزنامه کارگزاران مطلبی منتشر کرده بود با نام:"توقیف هر روز منتشرمی شود". حالا امروز هم شماره جدید توقیف منتشر شد و قربانی جدید کسی نبود جز روزنامه کارگزاران. توقیف کارگزارن گویابه دلیل چاپ بیانیه دفتر تحکیم بوده است. چه نیازی است به دلیل؟ مدیریت سرهنگی در عرصه فرهنگی نیازی به ارائه دلیل ندارد. دوستان گویا فراموش کرده اند که "ارتش" چرا ندارد. این هم انتهای کار "کارگزاران" بود. حکم اعدام روزنامه ای دیگر صادر شد و باز هم عده ای از روزنامه نگاران بیکار شدند و از فردا هم باید شاهد مصاحبه ها و مطالب احساسی و سیل بیانیه ها در اعتراض به توقیف این روزنامه باشیم. بیانیه هایی که سال هاست صادر می شود و هیچ نتیجه ای هم ندارد. دوستان اصلاح طلب می توانند با افتخار بگویند که این هنوز از برکات سحر است! و اگر آقای خاتمی بیایند نه روزنامه ای توقیف می شود و نه...
دوستان عزیز، کارگزاران هم توقیف شده است.
>>> آن مرد آمد - محمدرضا یزدان پناه
>>> کارگزاران توقیف شد - سهیل سجودی
>>> باز هم توقیف - نفیسه زارع کهن
>>> توقیف کارگزاران - اعظم ویسمه
>>> لعنت بر توقیف - محمدرضا نسب عبداللهی
>>> به افتخار حماس - پدرام رضایی زاده
>>> برای هجوم بی امان درد - مریم مهتدی
دور جدید حملات اسراییل به شهر غزه، تحریک احساسات تقریبا تمامی مردم دنیا را به همراه داشته است. نوشتن و صحبت کرد درباره غزه امروزه بسیار دشوار است. اقتدارگرایان در مقابل مسایل موجود مابین فلسطین – اسراییل، بسیار حساس اند هیچ حرف و سخن و نظری جز قرایت رسمی را بر نمی تابند. از سوی دیگر تبلیغات یک طرفه ای که به مدت 30 سال بر ذهن مردم درباره این مساله نقش بسته است، هرگونه اظهارنظری در این باره را بدون پیش زمینه ذهنی، بسیار دشوار می کند.
درباره اتفاقاتی که این روزها در نوار غزه می افتد، بزرگ ترین مقصر را باید دولت هایی دانست که با دخالت های خود مانع برقراری آرامش در این منطقه می شوند. صلح پایدار در منطقه، به معنای توافقی دو جانبه و همراه با رضایت طرفین است که منافع نسبی هر دو طرف را تا حدودی تامین کند. طبیعتا نخستین اصل برای برقراری چنین صلح پایداری، آن است که تندروهای دوطرف که سخن از محو و نابودی طرف مقابل بر زبان می رانند، منزوی شوند و قدرت را در دست نداشته باشند.
نکته جالب درباره وقایع امروز غزه اما آن است که آنان که حقوق بشر را دست مایه قدرت های بزرگ برای استثمار دیگر کشورها می خوانده اند و صراحتا دم از نفی اعلامیه جهانی حقوق بشر می زنند، اکنون پرچم حقوق بشر را در دست گرفته اند و در میانه میدان، ندای هل من مبارز سر داده اند. برادران عزیز، چراغی که به منزل رواست، به مسجد حرام است!
از خودم متنفرم و دلم می خواهد بمیرم...
و شیخ ما – علیه الرحمه – گفت: سه درد، بدترین دردها در دنیای فانی است: ندیدن یار و نداشتن سیگار و داشتن دندان درد!
